Over de Oktobertocht...

Mijn foto
Beveren-Leie, West-Vlaanderen, Belgium
De Oktobertocht is een jaarlijks weerkerend evenement die doorgaat het laatste weekend van oktober en is intussen aan zijn 13de jaargang toe! Bedoeling van deze is om aan de hand van de fiets en de benenwagen van locatie A naar B te gaan en dit bij voorkeur via allerlei "krieren", boswegels en af en toe een stukske "stad" zonder café. Dat de succesformule werkt, blijkt uit de talloze inschrijvingen en jammer genoeg de wachtlijst. Meer info over de Oktobertocht, kan u vinden op www.oktobertocht.com.

dinsdag 3 november 2009

Alternatief voor het gastenboek

Het zat er eigenlijk aan te komen, dat we een alternatief dienden te zoeken voor het gastenboek van de Oktobertocht. We hopen dat we met deze blog de zaak iets beter kunnen aanpakken, zonder dat we onder de voeten worden gelopen door allerlei spam die zo goed als niet te blokkeren viel.
Wat is er nu gewijzigd t.o.v. van het vroegere gastenboek?
Het ingeven van uw proza kan, afhankelijk van de weergave op uw scherm, door te klikken op reacties, waarna u uw commentaar kan ingeven ofwel rechtstreeks in het witte kader onder "uw reactie plaatsen". Let wel, vooraleer u deze kan doorsturen, moet u een code ingeven. Zelfs als er één of andere snoodaard rare toestanden wil schrijven, moet de tekst eerst nog goedgekeurd worden vooraleer deze verschijnt in het blog.
Dus hou er rekening mee dat de tekst niet onmiddellijk verschijnt!
Verder zullen we diverse onderwerpen creëren, waarna jullie commentaar kunnen leveren op bijv. voorbije tochten, persoonlijke ervaringen e.d.m. Tevens voorzien we een onderwerp waar jullie al uw suggesties kunnen neerpennen voor eventuele zaken die kunnen aangesneden worden op deze blog.
Voila, ik zou zeggen kruip in de pen, of eerder het toetsenbord en laat uw inspiratie de vrije loop!

2 opmerkingen:

  1. M'n 1ste oktobertocht zit er op en ik heb 't 1 week lang geweten ... Zere knie, zere achillespees en een beetje last van de rug.
    Pas een 10-tal dagen voor de tocht wist ik dat ik zou meedoen als teamlid van de Firebirds. Hein deed de tocht voor de 11de keer mee en hij zou wel weten of ik het zou aankunnen. Hij wou me waarschijnlijk op de bek zien gaan…
    De zenuwen staken pas op de vrijdag bij het binnenbrengen van het materiaal. Iedereen had er zin in. Ik, als nieuwkomer, kreeg toen al aanmoedigingen (maar missch was dat wel omdat ze compassie hadden toen ze m'n postuur eens goed bekeken).
    Zaterdagmorgen op de bus zat iedereen op het gemak tot we A’pen naderden en we dachten dat we in Nederland zouden arriveren (joepie, een vlak land!). Maar, toen de Strangers begonnen met zingen, wisten we genoeg. De tocht zou op het strand beginnen.
    Het was maar goed dat ik niet wist wat daarop volgde gedurende de rest van de dag of ik zou er niet aan begonnen zijn:
    - sjakosjen zoeken;
    - fietsen in tstad van A'pen;
    - fietsen via Deurne, Schoten en Kapellen naar de Kalmthoutse Heide waar bambi serieus met onze voeten heeft gespeeld;
    - fietsen via Brecht, Malle tot Turnhout;
    - in het donker beginnen aan de laatste voettocht die nogal lastig was omdat het regende en de weg soms weg was;
    - 'n Burn sparen voor het laatste uur en vaststellen dat het rode goedje compleet uitgelopen was in mijn rugzak;
    - arriveren om 22.20u bij de Scouts in Ravels;
    - genieten van de muziek van de scouts tot 5u in de morgen;
    - opstaan om 5u.
    Ik had van mijn leven nog nooit op 1 dag 146km gefietst en 35km gewandeld! Het verwonderde mij (én m'n ploegmaats én 't thuisfront) dan ook dat ik nog niet op een draagberrie weggevoerd was.
    Zondagmorgen na geen nachtrust (thx scouts!) om 5u terug uit de veren. De eerste 15 min op de fiets waren geen lachertje. ‘t Is verdomd ambetant rijden met een zere kont! Rond 7u was er 'n hergroepering doordat de aangeduide kriere in het donker niet te vinden was. Pas toen het opklaarde konden we onze weg vervolgen.
    Koen stond nog te wachten op ons (hij kon niet bevatten dat we beiden voor hem uit reden, laat staan dat hij zich kon voorstellen dat we op kop reden), terwijl wij hem 200m verder zelf aan het opwachten waren. Hij had weeral eens niet geluisterd (zelf klappen kan hij als de beste, maar luisteren naar vrienden die het beste met hem voor hebben…ho maar!).
    Door dit misverstand lagen we helemaal achterop en Koen kan dat niet zo goed verdragen. Om 'n lang verhaal kort te maken kwamen we, na wat stappen en fietsen, tot m'n grote verbazing als 1ste groep aan in Retie waar we met z’n 3en de kano in konden voor 'n groot uur varen. Een welkome afwisseling omdat ik m'n onderste ledematen 'n beetje kon sparen. Op de Kleine Nete bleek opperbirdie 'n behendig stuurman te zijn.
    De daaropvolgende fietstocht eindigde waar onze grootste beproeving begon, nl. de laatste kilometers stappen. Voor onze compagnons, waar we de laatste 20km of zo mee samen fietsten bleek dit helemaal geen probleem te zijn en algauw verdwenen ze uit ons zicht (respect!). Ikzelf en - in mindere mate - Hein, strompelden verder. (“Even Apeldoorn bellen?” vroeg de ploeg die ons inhaalde.) Koen daarentegen sprong nog dartel in het rond.
    Na ongeveer 1,5 à 2u wandelen werden we ingehaald door een 20-tal fietsers en dat zorgde voor een deuk in ons moraal. Om tijdig binnen te zijn moesten ze de laatste kilometers per fiets afleggen. Op dat moment kon ik alleen maar denken: nooit kom ik nog als 1ste toe op een checkpoint! Nog even op de tanden gebeten en rond 18u de tocht tot 'n goed einde gebracht.
    De Postels, Duvels én het eten hebben nog nooit zo goed gesmaakt!
    Persoonlijk zou ik nooit op het idee gekomen zijn om aan zo’n onzinnig avontuur te beginnen, maar Hein overhaalde me om het toch te doen en ik heb er geen spijt van. Merci Hein en merci aan Koen om als het nodig was te trekken en sleuren aan de kar.
    Aan de organisatoren en de logistiek een dikke vette merci voor deze ervaring en als er plaats is op de bus tot volgend jaar! Wouter

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dag Carbootje-webmaster,

    dag Wouter, Hein en Koen,
    dag iedereen eigenlijk.

    Mooie verslaggeving van Wouter !
    Als ik dit bekijk, hebben jullie het fantastisch gedaan. Wat wil je, met zo'n equipe !
    Bij ons ging het iets minder vlot maar toch waren we tevreden dat we alles hebben kunnen (mogen) doen die ze ons voorschotelden (al was het soms eens tegen de goesting-de zaterdagavond verder op de fiets in het donkere bos).
    We hebben ook soms getwijfeld, gezocht, opnieuw geprobeerd, op de tanden gebeten, gevloekt, ...
    Maar, content dat we er (inderdaad ook al voor de 11° keer)weer mochten bij zijn en vermoeid zalig in slaap zijn gevallen op de bus naar huis.
    Bedankt aan iedereen: Greet & Claudine & die andere sjachoche-medeplichtigen, de complete logistiek, de mensen achter de schermen (Boss Paints, firma Desmet, ...), de overige deelnemers (al hebben we dit jaar niet echt een klapke kunnen doen), vooral ook aan mijn teamgenoten (Gino-mijnen échte copain gedurende alle voorbije edities, en ook Tonny-ons onvoorziene teamgenoot van dit jaar)!

    Bij leven en welzijn, met volle goesting, tot volgend jaar !!!

    Els (Kalle, van Manten ...)

    BeantwoordenVerwijderen

Plaats hieronder uw bericht. Let wel, deze wordt pas zichtbaar na "goedkeuring"!